Zainteresował mnie pewien polecony artykuł na blogu, na onecie (bykoralik.blog.onet.pl/Troche-duza,2,ID409077917,n). I w związku z tym mój komentarz.
Sama mam 13 lat, 170 cm i 80 kg. Cyferki, cyferki... Jestem otyła (choć tak bardzo tego nie widać), ale staram się to akceptować. Jednak szlag  mnie trafia, gdy wszystkie koleżanki mówią "Jestem za gruba, muszę schudnąć" po czym robią smutną minę i opowiadają mi co dziś zjadły, dlaczego nie ćwiczyły i jak strasznie się z tym czują.
Podziwiam natomiast moją koleżankę. Przyjmijmy, że na imię jej Magda. Była bardzo gruba (90 kg przy wzroście 160), wszyscy się z niej śmiali, nikt jej nie lubił, po całej klasie (ba, szkole!) chodziły plotki. A że słodycze to jej nałóg, musi je chować przed rodzicami, oni na nią krzyczą, jest chora itp. Niedawno okazało się, że ma stałe wizyty u dietetyka, ćwiczy. Ja też zauważyłam u niej poprawę. Zaczęła nosić jeansy, bluzki z krótkim rękawem przy ciele, jest pewniejsza siebie, w końcu na jej twarzy gości uśmiech. Co ją za to spotkało? Jeszcze więcej śmiechu, plotek i pokazywania palcami. Za to, że ma silną wolę, chce być chudsza i nie chowa się przed ich uwagami.
Nie chcę udawać świętej, ja też się śmiałam. Ale teraz to moja przyjaciółka i jestem z niej dumna

Dziś to temat nr 1. Ja skończyłam pewien etap w moim życiu i przygotowuję się do następnego - gimnazjum. Nie wiem, jak to będzie, co mnie spotka itp.
Idę ze znajomymi do szkoły, nawet klasy, ale mimo wszystko, ci, których bardzo lubiłam, idą gdzie indziej. A w czym byliście na zakończeniu? Ja ubrałam białe buty na obcasach, czarną koszulę, jasnoniebieskie spodnie i kremowy płaszcz.

  Ach, uwielbiam deszcz. To taka magiczna pogoda - niebezpieczna i jednocześnie przytulna. Zależy, czy świeci słońce czy niebo jest zachmurzone, ale zawsze lubię wyjść wtedy na podwórze. Tańczyć w deszczu lub iść w samej bluzce pustym chodnikiem. To trochę jak sól czy czekolada. Regeneruje mnie i odświeża dyski.
Wiecie, ja nie mam wiary chrześcijańskiej. Mam swoje własne ideały, pomocy, przesądy... Ale na religię chodzę (chcę mieć bierzmowanie, żeby mieć ślub w kościele).